Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 132 495 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

Choroby

czwartek, 31 grudnia 2009 18:50
Więc mogę powiedzieć trochę o chorobach pekińczyków. Ponieważ mój mały towarzysz ma za sobą bardzo dużo chorób :|
Jedną z chorób jest Czyrak nie jest to ten nowotwór co wszyscy  myślą, zdaje mi się że czyrak wgl nie jest nowotworem. Czyrak może być prawie wszędzie. Może znajdować się obok miejsc intymnych. Mój pies miał (chyba) koło odbytu. Czyrak wygląda jak wielki pryszcz w któym jest ropa. Trzeba pójść do weta. On będzie wyduszać tą ropę. Mój piesek praktycznie chodzić nie mógł. Więcej o czyraku : http://pl.wikipedia.org/wiki/Czyrak - Czyrak występuje także u ludzi.

Drugą chorobą  jest zapalenie oskrzeli - pies praktycznie nie może szekać ale próbuje odkaszlnąć...

Jeżeli pies kuleje na jedną łapę nie musi być odrazu że ją złamał! Mógł ją nadwyrężyć wtedy musi być podstałą opieką tnz. musi być znoszony, wnoszony po schodach.
Nie może pod żadnym pozorem skakać!

_______________________________________________________________________________________________________________

Choroby Pekińczyka

Pekińczyk w każdym wieku może zachorować. Aby do tego nie dopuścić musimy przestrzegac terminów szczepień i odrobaczeń. Jeśli będziemy obserwować swojego psa (osłabienie, brak apetytu, gorączka, chudnięcie, problemy z oddychaniem [ zadyszka ], oddawaniem moczu, trawieniem [ wymioty,biegunka ] lub złe samopoczucie - są to objawy różnego rodzaju infekcji), konsultować się z lekarzem weterynarii i zapewnimy mu higieniczny tryb życia, to na pewno będzie on długo cieszył nas swoja obecnością - szczęśliwie i spokojnie przeżyje swoje życie.
Nasz pupil (kiedy jest zdrowy) powinien być energiczny, chętny do zabawy, mieć zdrowe łapy, uszy, oczy (żywe spojżenie), wilgotny i chłodny nos, błyszczącą i zdrową sierść (pies zmienia sierść dwa razy do roku i jest to normalne zjawisko sezonowej wymiany sierści).
 

OBJAWY NIEPOKOJĄCE

- OGÓLNE:
chudnięcie, osłabienie, zmęczenie, utrata apetytu, otyłość, żarłoczność, nadmierne pragnienie, żółtaczka
- CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO:
kaszel, duszności, kichanie, wyciek z nosa
- OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAMI UKŁADU POKARMOWEGO:
wymioty, biegunka, nieprzyjemny zapach z pyska
- OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAMI NARZĄDÓW RUCHU:
kulawizna, złamanie
- OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAMI OCZU:
załzawione oczy, zmętnienie sozewki
- OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAM USZU:
ciemna woskowina o nieprzyjemnym zapachu, drapanie i trzepanie uszmai
-- OBJAWY ZWIĄZANE Z CHOROBAM SKÓRY:
świąd, wypadanie sierści, świąd odbytu, ropień, krosty
 

NAGŁE PRZYPADKI:

- oparzenia, udar cieplny, zranienia połączone z krwotokiem, wstrząs, roaszerzenie lub skręt rzołądka zatrucia, złamania, obrzęk płuc, połknięcie ciała obcego, ukąszenia owadów
 

SCHORZENIA WEWNĘTRZNE:

- SCHORZENIA UKŁADU POKARMOWEGO:
zatwardzenie, ciała obce, nieżyt jelit, nieżyt żołądka, niewydolność wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie dziąseł i jamy ustnej, kamien nazębny, niewydolność trzustki, zapalenie trzustki, zaburzenia w połykaniu, zwracanie pokarmu
- SCHORZENIA UKŁADU ODDECHOWEGO:
zapalenie opłucnej, płyn w opłucnej, zapalenie tchawicy, zwężenie tchawicy, zapalenie oskrzeli,odoskrzelowe zapalenie płuc
- SCHORZENIA UKŁADU MOCZOWEGO:
zapalenie pęcheża moczowego, nietrzymanie moczu, kamica moczowa, niewydolność nerek
-SCHORZENIA UKŁADU NERWOWEGO:
padaczka, zapalenie mózgu i rdzenia, paraliż, zapalenie opon mózgowych
- CHOROY SERCA:
zabużenia rytmu serca, niewydolność serca
- CHOROBY NARZĄDU RUCHU:
zwichnięcie, złamanie, skręcenie, zapalenie stawów, artroza - zwyrodnienie stawów
- PASOŻYTNICZE CHOROBY SKÓRY:
świeżb, wszy, nużyca, pchły, grzybica skóry, kleszcze - NIEPASOŻYTNICZE CHOROBY SKÓRY:
świąd skóry, łysienie, wypadanie sierści, rpone zapalenie skóry
- CHOROBY USZU:
zapalenie ucha,świerzb uszny, krwiak małżowiny usznej
- CZOROBY OCZU:
zaćma, zanik siatkówki, zapalenie spjówek, zapalenie rogówki, zapalenie jagodówki, jaskra, wrzód rogówki, wywinięcie powiek (ektropium), podwinięcie powiek (entropium)
- CHOROBY NARZĄDÓW RODNYCH U SUKI:
brak cieczki, ciąża rzekoma, laktacja przy ciąży rzekomej, zapalenie pochwy, zapalenie macicy, polipy pochwy, ropomacicze, nowotwór gruczołu mlecznego
- CHOROBY NARZĄDÓW PŁCIOWYCH U PSOW (SAMCÓW):
nowotwory jąder, choroby prostaty

CHOROBY CIĘŻKIE:

- CHOROBY NIEZAKAŹNE:
cukrzyca, moczówka prosta, chłoniak, osteofibroza, krzywica, zespół cushinga
- CHOROBY ZAKAŹNE I PASOŻYTNICZE:
leptospiroza, nosówka, parwowiroza, piroplazmoza, wścieklizna, leiszmanioza, riketsjoza, choroba rubartha, czyli zakaźne zapalenie wątroby

ŁAGODNE METODY LECZENIA:

- homeopatia, akupunktura, ziołolecznictwo, kręgarstwo

LECZENIE SPECJALISTYCZNE:

- metody diagnozowania, medycyna specjalistyczna, chirurgia / źródło : http://shihtzu_i_pekinczyk.w.interia.pl/chorobypek.htm


Podziel się
oceń
4
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

Pekińczyki Zapoznanie :]

czwartek, 31 grudnia 2009 18:31
Pekińczyk (zwany również pekinem) – jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji spanieli japońskich i pekińczyków.

Rys historyczny

Pekińczyk jest rasą wyhodowaną w Mandżurii. Do połowy XIX wieku rasa ta znana była wyłącznie w Chinach, gdzie pekińczyki hodowane były jako psy świątynne. Według chińskich wierzeń drobna budowa pekińczyka pozwalała mu łatwo gonić i chwytać pojawiające się w świątyniach demony, a ich waleczne serce - bez trudu stawiać czoła nawet najpotężniejszym złym duchom. Inna legenda wspomina, że pekińczyki miały być owocem miłości lwa do małpki, który to związek został pobłogosławiony przez samego Buddę. Po lwach pekińczyki miały odziedziczyć swoją szlachetność, a po małpce - nietypowy krok. Psy powstałe z tego związku towarzyszyły Buddzie i w razie niebezpieczeństwa zamieniały się w lwy.

Pekińczyk był uważany za ucieleśnienie legendarnego pieska "Fu", który odpędzał złe duchy, czczony był przez Chińczyków jako półbóstwo, jego kradzież karana była śmiercią, a kiedy umierał cesarz w ofierze składano również jego pekińczyki, tak by również w życiu pozagrobowym mogły chronić zmarłego władcę. Przez wiele wieków rasa była trzymana i hodowana wyłącznie w cesarskim pałacu, a mniejsze osobniki noszone były jako maskotki w dworskich rękawach. Ostatnią miłośniczką i hodowczynią pekińczyków była cesarzowa Cixi (zmarła w 1911 roku).

Pekińczyki pochodzą od azjatyckich wilków, a ich rasa - na podstawie analiz DNA - uznawana jest za jedną z najstarszych na świecie. Pekińczyki posiadają wspólne korzenie z Shih Tzu, długowłosym chihuahua, mopsem i papillon.

Pekińczyki w Europie 

Pekińczyki pojawiły się w Europie ok. 1860 roku, kiedy oddziały brytyjskie zdobyły Pałac Letni w Pekinie podczas drugiej wojny opiumowej. Strażnikom cesarskim nakazano zabić wszystkie pekińczyki, by nie wpadły w ręce Brytyjczyków. Pięć sztuk (cztery suki i jeden pies) osobników tej rasy ocalono i trafiły one do Anglii. Jeden z nich, beżowo-biała suka, został podarowany przez porucznika Dunne'a królowej Wiktorii, która ochrzciła go imieniem Looty (Łup). Kolejne dwa, rudy pies imieniem Schlorff oraz biało-czarna suka Hytien, trafiły w ręce siostry admirała Johna Hayn'a, hrabiny von Wellington. Sir George Fitzroy, służący pod admirałem Haynem, zabrał dwie pozostałe suki i przekazał swym kuzynom, księciu i księżnej Richmond i Gordon. Te dwa pekińczyki dały początek hodowli "Goodwood", znanej później na całym świecie. Wszystkie pięć pekińczyków było odmianą drobną, "rękawkową" (sleeve), w odróżnieniu od osobników przywożonych w późniejszym okresie.

Pierwszego przedstawiciela tej rasy pokazano w Wielkiej Brytanii w 1893 r. W roku 1900 z królewskiej hodowli angielskiej psy przekazano do Niemiec i Holandii, a także do Ameryki.

Pekińczyki w Polsce

Pierwsze pekińczyki dotarły do Polski przed rokiem 1925, ponieważ na odbywającej się wówczas Wszechpolskiej Wystawie w Warszawie były dwa i to różnych właścicieli. W wydanej w 1928 roku książce Maurycego Trybulskiego pt. "Psy, rasy, hodowla, tresura i leczenie" napisano: "Hodowlę piesków pałacowych posiada u nas p. Vostrakowa w Warszawie" - a więc istniała już hodowla. W 1928 roku Maria Bruner sprowadziła z Australii psa Togo, który trwale zaznaczył się w hodowli okresu międzywojennego. Polskie pekińczyki przetrwały II wojnę światową i na pierwszej powojennej wystawie w 1948 roku wystąpiły trzy pekińczyki z hodowli okresu międzywojennego - m.in. Sing Tsar i Hoan-go z hodowli "of White Cottage". W latach siedemdziesiątych we wszystkich oddziałach związku hodowców zarejestrowanych było 800 - 900 pekińczyków.

Wygląd 

Młody osobnik

Budowa 

Posiadają krótki, choć dobrze zbudowany, zwłaszcza w przedniej części, tułów. Głowa duża, szeroka, spłaszczona między uszami. Pysk szeroki i pomarszczony, profil zdecydowanie spłaszczony, kufa czarna. Oczy szeroko rozstawione, okrągłe, ciemne. Uszy w kszatłcie serca, opadające, z obfitymi frędzlami. Kończyny krótkie, tylne o lekkim kośćcu, przednie - o wygiętych kościach przedramienia. Łapy duże, płaskie, o wywiniętych przednich palcach. Ogon zawinięty nad grzbietem, wysoko osadzony, zawinięty w jedną stronę. Szczególnie cenione są: czarna maska oraz okulary wokół oczu.

Wadami w budowie u pekińczyków są:

  • wystający język,
  • oczy z niebieską tęczówką,
  • cielisty nos,
  • zgryz krzyżowy,
  • tyłozgryz,
  • otwarty przodozgryz,
  • za wysoko bądź za nisko osadzone uszy,
  • odstające łokcie,
  • zbyt proste przednie kończyny,
  • stromy, iksowaty bądź beczkowaty tył,
  • opadający bądź za bardzo zakręcony ogon.

Szata i umaszczenie 

Przeważnie posiadają długi włos, prosty, bujny. Gruby podszerstek. Wyraźna kryza występuje wokół szyi. Uszy, tył nóg, ogon oraz palce powinny mieć obfite pióra. Kolorystycznie mogą występować wszystkie rodzaje umaszczenia oprócz albinotycznego. W przypadku łat oba kolory muszą występować na tułowiu bez wyraźnej przewagi któregokolwiek z nich. Kłąb powinien być biały.

Zachowanie i charakter 

Pekińczyki są psami niezależnymi i nieufnymi wobec obcych, choć są swojemu opiekunowi wiernie oddane. Lubią spokój i raczej nie nadają się dla hałaśliwych i energicznych dzieci. W kontaktach z większymi psami, zaatakowane, potrafią walczyć w swej obronie, zaliczane są do psów odważnych i walecznych.

Użytkowość

Współcześnie pekińczyki pełnią funkcje reprezentacyjne i są psami do towarzystwa.

Zdrowie i pielęgnacja

Psy wymagają częstego czesania, nie wymagają jednak strzyżenia. Gubienie sierści jest dosyć znaczne. Mają małe wymagania co do ruchu i pokarmu. Schorzenia jakie są możliwe u tej rasy to: wypadanie gałki ocznej, owrzodzenie rogówki, wodogłowie, problemy z porodem, wady rozwojowe serca i naczyń, kamienie moczowe, zadyszka, rozszczep podniebienia, trudności z oddychaniem (czasami dość znacznie).


źródło : www.wikipedia.org
Podziel się
oceń
4
1

komentarze (1) | dodaj komentarz

piątek, 19 grudnia 2014

Licznik odwiedzin:  7 878  

Kalendarz

« grudzień »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Archiwum

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 7878

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl